پسران آفتاب
آن کس که تو را خدای خود میداند , کفرش به کنار......... عجب خدای دارد.
دختره از پسره پرسيد من خوشگلم؟گفت نه . گفت دوستم داري؟گفت نوچ. گفت اگه بميرم برام گريه ميکني؟ گفت اصلا. دختره چشماش پر از اشک شد. هيچي نگفت. پسره بغلش کرد گفت:تو خوشگل نيستي زيبا ترين هستي. تورودوست ندارم چون عاشقتم. اگه تو بميري برات گريه نميکنم چون من هم ميمیرم خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم خداحافظ، و این یعنی در اندوه تو می میرم در این تنهایی مطلق، که می بندد به زنجیرم و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد چگونه بگذرم از عشق، از دلبستگی هایم؟ چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم؟ خداحافظ ، تو ای همپای شبهای غزل خوانی خداحافظ، به پایان آمد این دیدار پنهانی خداحافظ، بدون تو گمان بردی که می مانم خداحافظ، بدون من یقین دارم که می مانی!!!! گفتی خداحافظ تو ، گفتم همین.....گفتی همین گریه نکردم پیش تو ، با اینکه پرپر میزدم با خون دل از پیش تو ، رفتم و باز نیومدم...... بازی عشق تو رو جانانه باختم مثل بازنده ای خوب مردانه باختم همه ی ثروت من تحفه ی درویش نفسم بود که به تو ، شاهانه باختم....... لبخند آخرین من ، دروغ معصومانه بود برای پنهان کردن ، داغ دل ویرانه بود من مات مات از بازی ، شطرنج عشق می آمدم شاه مهره ی دل رفته بود.......من لاف بردن می زدم من لاف بردن می زدم........... قلعه ی دل ، اسب غرور ، لشگر تار و مار عشق دادم به ناز رخ تو ، این همه یادگار عشق گفتم ببر هر چی که هست ، رقیب گرد چیره دست گفتی : تو مغروری هنوز ، با فتح این همه شکست با فتح این همه شکست........ آدمک مرگ همین جاست بخنــد دست خطــی که تو را عـاشق کرد شوخی کاغــذی ماست بخنــد آدمک خر نشــوی گریه کنی ! آن خدایی که بزرگش خواندی به خدا مثل تو تنهاست بخنـد .... امروز هم گذشت با مرور خاطرات دیروز با غم نبودنت..و سکوتی سنگین و من شتابان در پی زمان بی هدف فقط میروم ..فقط میدوم یاسها هم مثل من خسته اند از خزان و سرما گرمی مهر تو را میخواهند غنچه های باغ هم دیگر بهانه میگیرند میان کوچه های تاریک غربت و تنهایی صدای قدمهایت را می شنوم اما تو نیستی فقط صدایی مبهم قول داده بودی برایم سیب بیاوری سیب سرخ خورشید سیب سرخ امید یادت هست؟؟؟ و رفتی و خورشید را هم بردی و من در این کوچه های تنگ و تاریک سرگردانم و منتظر برگی از زندگی ام را ورق میزنم امروز به پایان دفترم نزدیکم
کل دنیا ســراب است بخنــد
من که گفتم از دلت خبر ندارم
تو نگفتی میرم و تنهات میزارم
دلم از روزی که رفتی بی قراره
عزیزم طاقت دوریت و نداره
چرا با خاطرها تنهام گذاشتی
شایدم دروغ بود دوستم نداشتی
غم و قصه تو دل من موندگاره
می دونم که گریه هام فایده نداره
دل بی قرار طاقت دوری نداره
می خوام ببینم گل نازم و دوباره
خدا خدایا دل من اروم نداره
(به خدا دوست دارم برگرد دوباره)
